Arcyciekawa wyprawa naukowa

2016-02-18

15 stycznia 2016 r. w ramach realizacji innowacji przyrodniczej odbyła się szkolna wycieczka naukowa. Jej organizatorami byli: pani Wiesława Korecka-Widenka, pani Wioletta Buczkowska-Pakos oraz pan Grzegorz Przybyła.

Pierwszym miejscem, które odwiedziliśmy było planetarium w Chorzowie. Podzieleni na grupy zwiedzaliśmy obserwatorium astronomiczne, stację klimatologiczną oraz stację sejsmologiczną. W stacji klimatologicznej (dzięki przystępnym i bardzo ciekawym objaśnieniom) poznaliśmy urządzenia tam wykorzystywane i ich funkcje. Swoją nowo zdobytą wiedzę mogliśmy przetestować w ogródku meteorologicznym. Dzięki pobytowi w stacji sejsmograficznej nauczyliśmy się odróżniać sejsmograf od sejsmogramu. Udało nam się też zidentyfikować zapisy wstrząsów górniczych. Oprowadzający nas pracownik planetarium w zajmujący sposób opowiadał o ruchach Ziemi. Ukoronowaniem naszej bytności był seans zatytułowany „Szepty Kosmosu”. Nie wszyscy z nas wiedzieli, że Kosmos śpiewa dźwiękami wydawanymi prze ciała niebieskie. Ludzie mogą podsłuchiwać ten niezwykły koncert za pomocą ogromnych anten radiowych. Kolejny punkt programu niniejszej wyprawy również był związany z dźwiękami. Odwieźliśmy wystawę interaktywną „Autostrada dźwięku” na wydziale fizyki Uniwersytetu Śląskiego. Tam (zgodnie z zapowiedzią zachęcającą do odwiedzenia ekspozycji) znaleźliśmy odpowiedzi na pytania: „czy można zobaczyć falę dźwiękową?”, „jak malować dźwiękiem?”, „po co nam dwoje uszu?”, „co to jest kopuła szeptów?”. Na własnej skórze doświadczyliśmy, że energia fali akustycznej może rozbić piramidę puszek po napojach. Wizytą finałową eskapady był nasz udział w V Nocy Biologów. Lekko zmęczeni, z przyjemnością wysłuchaliśmy wykładów na wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego. Najpierw zaprezentowano prelekcję: „Kody prawdziwe, kody fałszywe” - o sposobach dekodowania informacji i ich skutkach w postrzeganiu otoczenia i relacjach międzyludzkich. Oczywiście również tutaj dźwięk był motywem przewodnim. Wysłuchaliśmy też wykładów o komunikacji w świecie zwierząt: „Dlaczego pszczoła tańczy a świerszcz gra na skrzypcach” oraz ”Stadne pogaduchy, czyli jak ssaki się komunikują”. Hitem okazał się jednak wykład o niesporczakach, które potrafią przetrwać w Kosmosie w warunkach próżniowych, mimo promieniowania i braku wody (mogą się bez niej obyć nawet 120 lat!). Nie straszne im toksyny i temperatura zera absolutnego. A do tego ci „supermani” zabawnie wyglądają i nie bez przyczyny noszą nazwę niedźwiadków wodnych. Od niesporczaków postanowiliśmy nauczyć się odporności na trud i wszelkie niewygody. Tę cnotę chcemy wykorzystywać w procesie dalszej edukacji, w tym również podczas kolejnych naukowych wypraw (dziennych i nocnych), na które z niecierpliwością czekamy…


                                                                                                                                          Młodzi dociekliwcy

 

Godło Rzeczypospolitej Polskiej Miasto Rybnik
Ministerstwo Edukacji Narodowej